آفریقای جنوبی

آفریقای جنوبی، جنوبی‌ترین کشور قاره آفریقا، به خاطر تنوع چشمگیر ناهمواری‌ها، زیبایی طبیعی فراوان و گوناگونی فرهنگی‌اش شناخته می‌شود. این ویژگی‌ها باعث شده‌اند که پس از دهه ۱۹۹۰ این کشور به یکی از مقصدهای محبوب گردشگری تبدیل شود.

فاصله زیاد آفریقای جنوبی از دیگر نقاط پرجمعیت جهان—از جمله فاصله زیاد آن با شهرهای بزرگ آفریقا مانند لاگوس و قاهره و فاصله بیش از ۱۰ هزار کیلومتری با بسیاری از کشورهای اروپایی، آمریکای شمالی و شرق آسیا—سبب شده است که این کشور در بسیاری از حوزه‌ها ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود را حفظ کند.

آفریقای جنوبی سه شهر مهم دارد که هر کدام یکی از وظایف حکومتی را بر عهده دارند: پرتوریا مرکز اجرایی، کیپ‌تاون مرکز قانون‌گذاری، و بلومفونتین مرکز قضایی است. ژوهانسبورگ بزرگ‌ترین شهر کشور و مرکز اصلی اقتصادی به‌شمار می‌رود. دوربن در ساحل اقیانوس هند یک مرکز صنعتی مهم است. شهرهای ایست‌لندن و گکِبِرها (که پیش‌تر پورت‌الیزابت نام داشت) در امتداد ساحل جنوبی قرار دارند و مراکز فرهنگی و صنعتی برجسته‌ای محسوب می‌شوند.

این کشور از شمال‌غرب با نامیبیا، از شمال با بوتسوانا و زیمبابوه، و از شمال‌شرق با موزامبیک و اسواتینی هم‌مرز است. کشور لسوتو نیز به طور کامل درون مرزهای آفریقای جنوبی قرار دارد. سواحل این کشور در شرق و جنوب‌شرق با اقیانوس هند و در جنوب‌غرب با اقیانوس اطلس برخورد می‌کنند. علاوه بر سرزمین اصلی، دو جزیره کوچک زیرقطبی به نام‌های «پرنس ادوارد» و «ماریون» نیز زیر حاکمیت آفریقای جنوبی هستند.

بخش عمده‌ای از آفریقای جنوبی را یک فلات بزرگ تشکیل می‌دهد که توسط «لبه بزرگ» از مناطق کم‌ارتفاع‌تر جدا می‌شود. این فلات از سنگ‌های بسیار قدیمی دوران‌های زمین‌شناسی تشکیل شده و ارتفاع آن از شرق به غرب کاهش می‌یابد. در مرکز فلات، منطقه «هایوِلد» قرار دارد که ارتفاع آن بین ۱۲۰۰ تا ۱۸۰۰ متر است.

رشته‌کوه دراکنزبرگ که بخشی از همین لبه بزرگ است، گسترده‌ترین ساختار ارتفاعی کشور را تشکیل می‌دهد و منظره‌هایی بسیار زیبا ایجاد کرده است. این رشته‌کوه بخشی از پارک uKhahlamba/Drakensberg است که در سال ۲۰۰0 در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد. بلندترین نقطه کشور نیز در همین ناحیه قرار دارد.

در جنوب‌غرب کشور منطقه‌ای از رشته‌کوه‌های چین‌خورده وجود دارد که شامل کوه‌های تیسیتسیکاما، اوتِنیکوا، لانگه، سدر، دراکنشتاین، و «هوتنتوتس هالند» و همچنین «تیبل مانتین» در کیپ‌تاون است.

توپوگرافی کشور چه بالا و چه پایین‌تر از لبه بزرگ اغلب ناهموار است. دشت‌های باز بسیار کمیاب‌اند و بیشتر مناطق از کوه‌ها، تپه‌ها و دره‌های عمیق تشکیل شده‌اند که حاصل فرسایش طولانی‌مدت‌اند. جلگه‌های ساحلی محدودند، مگر در شمال کوآزولو-ناتال. خط ساحلی کشور بیش از ۱۸۰۰ مایل طول دارد و بخش زیادی از آن از سواحل شیب‌دار تشکیل شده است.

در برخی نقاط، دهانه رودخانه‌ها تالاب‌ها یا خلیج‌هایی را شکل داده‌اند، مانند تالاب «نایسنا» در کیپ‌غربی یا «رودخانه بوفالو» در ایست‌لندن. در نواحی ساحلی کوآزولو-ناتال، حرکت رسوبات ساحلی در طی قرن‌ها دماغه‌ها و برآمدگی‌هایی ایجاد کرده که زیستگاه‌های طبیعی ارزشمند و در برخی نقاط بندرهایی مناسب مانند دوربن را شکل داده‌اند.

فرهنگ، زندگی روزمره و غذا

آفریقای جنوبی به خاطر تنوع فرهنگی‌اش، مجموعه‌ای گسترده از غذاهای گوناگون را ارائه می‌دهد. غذاهای سنتی آفریقایی اغلب مبتنی بر سبزیجات‌اند و ذرت نقش مهمی دارد؛ از جمله نوعی حلیم ذرت به نام mealie pap. یک غذای معروف دیگر umngqusho است که از ذرت خردشده خشک، لوبیا، کره، پیاز، سیب‌زمینی، فلفل و لیمو تهیه می‌شود.

در میکده‌های سنتی آفریقایی که shebeen نام دارند، نوشیدنی‌های محلی تهیه می‌شود. مهاجران هلندی و انگلیسی غذاهایی مانند انواع سوسیس و خوراک bobotie را معرفی کردند که نوعی پای گوشت با ادویه‌های گرم و میوه‌های خشک است. نفوذ پرتغالی‌ها به غذاهای دریایی این کشور افزوده و جامعه هندی نیز ادویه و غذاهایی مانند سمبوسه را وارد فرهنگ غذایی کرده است. محبوب‌ترین سنت خوراکی کشور braai یا همان باربیکوی آفریقای جنوبی است.

پیشاتاریخ و تاریخ طبیعی

پیشینه انسانی در این سرزمین به بیش از سه میلیون سال می‌رسد. گروه‌های اولیه انسان‌تبار در دشت‌های سرزمین قدم می‌زدند، سپس دامداری و کشاورزی آغاز شد و در نهایت شهرهای بزرگ شکل گرفت. این خط زمانی طولانی شامل تغییرات فناوری، تحول اقتصادی، تغییر باورها و ارتباط پیچیده میان تکامل جسمی و فرهنگ آموخته‌شده است. تنها در چند سده اخیر است که تاریخ این منطقه به‌طور مشخص از سایر مناطق جنوب آفریقا جدا می‌شود.